این هم نظری بی ادرس از م
به نامش
...................................
ای درخور اوج ! آواز تو در کوه سحر و گیاهی به نماز
غم ها را گل کردم پل زدم از خود تا صخره دوست ....
....................................
نوشته شده توسط علی رحیمی در جمعه بیست و سوم فروردین 1387 ساعت 22:10 | لينک ثابت |

